Tapinauchenius plumipes – Pająk – Ptasznik nadrzewny – Dla początkujących

Opis

Tapinauchenius plumipes, dawniej znany również pod nazwami Tapinauchenius violaceus, to nadrzewny ptasznik pochodzący z Surinamu i Trynidadu. Gatunek ten wyróżnia się intensywnie fioletowo‑granatowym ubarwieniem ciała z charakterystycznym rdzawo‑pomarańczowym owłosieniem na odnóżach. Samice dorastają do około 5 cm długości ciała, a rozpiętość odnóży może osiągać nawet 10 cm. Ptasznik ten jest ceniony wśród hodowców za swój efektowny wygląd, błyskawiczne ruchy.

Warunki hodowli:
Podstawowym podłożem w hodowli tego gatunku powinien być torf kokosowy lub substrat włóknisty o dobrej chłonności i przepuszczalności. Młode osobniki od stadium L1 do L4 trzymamy w niewielkich pojemnikach typu kliszówka lub fiolka z grawitacyjną wentylacją. W miarę wzrostu pająka należy go sukcesywnie przenosić do większych pojemników, takich jak braplasy, a finalnie do docelowego terrarium.

Dorosłego osobnika należy trzymać w terrarium o wymiarach min. 20 cm szer. × 20 cm dł. × 30 cm wys., gdzie kluczowa jest pionowa przestrzeń. W wystroju powinny znaleźć się pionowe elementy do wspinaczki, takie jak kora, rurki korkowe czy sztuczne rośliny, umożliwiające pająkowi budowę kryjówek. 
Optymalna temperatura dla tego gatunku to 24–28°C, a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 70–80%, przy dobrej wentylacji

Żywienie:
Dieta opiera się na owadach karmowych:
– dla młodych osobników: wylęg karaczana tureckiego, wylęg świerszcza;
– dla starszych i dorosłych: karaczan turecki, świerszcze
Gatunek ten ma dobry apetyt i szybko rośnie przy odpowiednich warunkach.

Podsumowanie:
Tapinauchenius plumipes to szybki i dość nerwowy ptasznik nadrzewny. Choć z natury defensywny i nieagresywny, jego błyskawiczne ruchy oraz skłonność do ucieczki mogą zaskoczyć początkujących hodowców. Nie posiada włosków parzących, więc nie zrzuca ich w obronie, ale może przyjąć postawę odstraszającą. Mimo temperamentu, jest to wdzięczny gatunek do obserwacji. Samice żyją nawet do 10–12 lat, samce zazwyczaj kilka miesięcy po ostatniej wylince. Z uwagi na szybkie tempo i wysoką mobilność, polecany raczej dla średniozaawansowanych hodowców.