Harpactira pulchripes – Pająk – Ptasznik – Zbójka pięknoastopa – Dla doświadczonych
65,00 zł
Tryb życia: naziemny
Kraj pochodzenia: RPA, Afryka
Siła jadu: silny
Hodowla grupowa: nie
Wydaje dźwięki- stryduluje
Długość życia: 15 lat samice, samce do roku po ostatniej wylince
Włoski: nie
Dla kogo: polecamy dla osób doświadczonych
CITES: nie
Opis
Harpactira pulchripes, znany również jako Golden Blue Leg Baboon Tarantula oraz zbójka pięknostopa, to wyjątkowo atrakcyjny gatunek ptasznika z rodziny Theraphosidae. Pochodzi z Republiki Południowej Afryki i jest ceniony przez hodowców za swoje intensywne ubarwienie oraz interesujące zachowanie.
Jest endemitem występującym w rejonach Jansenville w Republice Południowej Afryki. Zamieszkuje suche, piaszczyste równiny z kępami trawy i zarośli, gdzie buduje głębokie nory wyściełane pajęczyną.Środowisko to charakteryzuje się umiarkowanym klimatem z niską do umiarkowanej wilgotnością. Samice dorastają do około 6 cm długości ciała.
Warunki hodowli:
Podstawowe podłoże do hodowli ptaszników to torf kokosowy. Młode osobniki w stadium od L1 do L4 hodujemy w pojemnikach typu sosjerka/ pojemnik na mocz. Wraz ze wzrostem ptasznika przekładamy go do coraz większego zbiornika hodowlanego np. typu braplast. Zawsze zapewniając dobrą grawitacyjną wentylację.
By zapewnić odpowiednie warunki w hodowli dorosłemu osobnikowi tego gatunku, należy go hodować w terrarium z grubą warstwą torfu o wymiarach 25 cm szer. x25 cm dł. x25 cm wys. W wystroju powinna znaleźć się kryjówka z kory korkowej, oraz miseczka z wodą. Dla optymalnego wzrostu i rozwoju tego gatunku, temperatura hodowlana powinna oscylować w granicy 25-28 stopni, a wilgotność powinna być utrzymywana na poziomie 60-70%.
Żywienie:
Podstawowa dieta powinna się składać z owadów karmowych;
– dla młodych osobników wylęg karaczana tureckiego, wylęg świerszcza
– dla podrostków i dorosłych osobników semi/stadium sub/ adult karaczan turecki, świerszcze.
Podsumowanie:
Pomimo, że H. pulchripes należy do ptaszników ze Starego Świata, jest stosunkowo spokojniejszy niż inne afrykańskie gatunki. W sytuacji zagrożenia najczęściej wybiera ucieczkę do swojej kryjówki, choć może przyjąć postawę obronną, unosząc przednie odnóża i prezentując szczękoczułki. Nie posiada włosków parzących, ale jego jad jest silny. Z tego względu polecamy ten gatunek dla osób doświadczonych w hodowli.




