Harpactira namaqensis– Pająk – Ptasznik naziemny – Dla doświadczonych
70,00 zł
Tryb życia: naziemny/norowy
Kraj pochodzenia: RPA
Siła jadu: silny
Hodowla grupowa: nie
Długość życia: 15– 20 lat samice, samce 2-4 lata (do roku po ostatniej wylince)
Włoski: nie wyczesuje
Dla kogo: polecamy dla doświadczonych
CITES: nie
Opis
Harpactira namaquensis to średniej wielkości ptasznik z rodziny Theraphosidae, pochodzący z Republiki Południowej Afryki. .Gatunek zamieszkuje suche i półpustynne obszary Namibii oraz północno-zachodniej części RPA. Żyje głównie na terenach skalistych i piaszczystych, gdzie kopie głębokie nory lub wykorzystuje naturalne szczeliny pod kamieniami. Panują tam wysokie temperatury w ciągu dnia oraz znaczne ochłodzenia nocą. Samice dorastają do 5 cm długości ciała.
Warunki hodowli:
Podstawowe podłoże do hodowli ptaszników to torf kokosowy. Młode osobniki w stadium od L1 do L4 hodujemy w pojemnikach typu sosjerka/ pojemnik na mocz. Wraz ze wzrostem ptasznika przekładamy go do coraz większego zbiornika hodowlanego np. typu braplast. Zawsze zapewniając dobrą grawitacyjną wentylację.
By zapewnić odpowiednie warunki w hodowli dorosłemu osobnikowi tego gatunku, należy go hodować w terrarium o wymiarach 25 cm szer. x25 cm dł. x 25 cm wys. W wystroju powinna znaleźć się kryjówka z nory korkowej, oraz miseczka z wodą. Dla optymalnego wzrostu i rozwoju tego gatunku, temperatura hodowlana powinna oscylować w granicy 25-28 stopni, a wilgotność powinna być utrzymywana na poziomie 50-60%.
Żywienie:
Podstawowa dieta powinna się składać z owadów karmowych;
– dla młodych osobników wylęg karaczana tureckiego, wylęg świerszcza
– dla podrostków i dorosłych osobników stadium semi/ sub/ adult karaczan turecki, świerszcze, larwy mącznik młynarek/ drewnojada.
Podsumowanie:
Harpactira namaquensis należy do gatunków o szybkim i defensywnym usposobieniu- należy do grupy południowoafrykańskich „baboon spiders”, czyli ptaszników afrykańskich. W sytuacji zagrożenia najczęściej ucieka do kryjówki, jednak w razie braku możliwości odwrotu może przyjąć charakterystyczną pozycję obronną i próbować ugryźć. W przeciwieństwie do ptaszników z Ameryki nie posiada włosków parzących, dlatego podstawową formą obrony jest szybkość oraz użycie jadu.





